تنظیمات
قلم چاپ اندازه فونت
نسخه چاپی/شهر کتاب
تاریخ : یکشنبه 27 شهریور 1401 کد مطلب:30550
گروه: تازه‌های کتاب

معماری و مبلمان

معرفی کتاب: آرت دکو

گسترش: «آرت دکو؛ معماری و مبلمان» عنوان کتابی است نوشته‌ی اییان ذاچک که نشر مهر نوروز آن را به چاپ رسانده است. آرت دکو به دنیایی پرزرق و برق و در حال زوال تعلق دارد. دوران طلایی دهه‌های ۱۹۲۰ و ۱۹۳۰٫ این دوره خاص به یادآورنده تعداد انبوهی تصاویر رمانتیک است: کشتی‌های عظیم مسافربری که در زیر نور ماه روی دریاها در حال عبورند؛ با صدای برخورد گیلاس‌های نوشیدنی و نوای گوشخراش ارکستر جازی که از سالن رقصی باشکوه شنیده می‌شود، یک کار دیدنی بازبی برکلی که در یکی از سالن‌های تازه‌ساز سینما نشان داده می‌شود ساختمانی با الهام از ستون‌های مصری و نقش و نگارهای آزتک، یا شعاعی از آسمانخراش‌های منهتن در خط افق و یا ویلاهای گچی سفید در زیر آفتاب میامی. ویژگی آرت دکو یکسری طراحی‌های هنری بدیع و محصولات هنرهای صنایع دستی است.

علی‌رغم تاکید بر آرمانگرایی پر زرق و برق و لوکس، هنر آرت دکو در عصری از کسادی اقتصادی، درگیری‌ها و منازعات اجتماعی، راه‌پیمایی‌های بیکاران و جنگ سیاسی مابین کمونیسم و فاشیسم پدیدار شد. برخلاف این شرایط ناخوشایند و تکان‌دهنده در پس‌زمینه، آرت دکو هویت خود را یافت. آرت دکو اساس سبک الکتریکی بود. هنرمندان و طراحان منابع گوناگون تاریخی را به یغما بردند و به طور همزمان تاکیدی بر مدرنیته داشته و جدیدترین وسایل و تکنیک‌های صنعتی را به کار می‌بردند. درواقع این ترکیب تاریخی و مدرنیته یک خصوصیت بی‌همتا به این سبک بخشید. در نهایت این دنیای پرنشاط زنده و زیبا یک دنیای فانتزی بود، دنیایی واقعیت‌گریز، همانند موزیکال‌های هالیوودی آن عصر.

عبارت آرت دکو از واژه فرانسوی دکوراتیو (هنرهای تزئینی) ریشه گرفته و تا حدودی گمراه‌کننده است، همچون برچسبی که برای گذشته‌نگری استفاده می‌شود. درواقع این یکی از چندین عبارتی است که بعدها برای توصیف هنرهای تزئینی دهه‌های ۱۹۲۰ و ۱۹۳۰ به کار رفته است.

اصطلاح‌های موردپسند دیگری؛ سبک جاز، جاز مدرن، سبک پوره، سبک شانل، پاریس ۲۵ و مد ۱۹۲۵٫ این سه عبارت اخیر از اهمیت سال ۱۹۲۵ حکایت دارد، سالی که سبک دکو پدیدار گردید. خصوصا نشانگر اهمیت یک نمایشگاه بین‌المللی مهم و برجسته است با عنوان نمایشگاه بین‌المللی هنرهای دکوراتیو و صنعتی مدرن که در پاریس در آن سال برگزار شد. در ابتدا قرار بر این بود که نمایشگاه در سال ۱۹۱۵ برگزار شود، اما به دلیل جنگ جهانی اول به تعویق افتاد. نمایشگاهی در تجلیل از مدرنیته. همزمان نیازی حس می‌شد برای آشتی دو حیطه فعالیت که به نظر متضاد می‌رسیدند، حیطه صنعتی و هنری.

به این ترتیب بسیاری از شرکت‌کنندگان در نمایشگاه نه تنها از مواد مدرن بهره گرفتند، بلکه یک نگرش مدرن در محصولات هنری وجود داشت. در اساس این بدان معنا بود که هنرمندان دیگر احتیاجات روزانه جامعه را نادیده نمی‌گرفتند و هویتی جداگانه به وجود نمی‌آوردند. بلکه مهارت‌های زیباشناسانه خود را در مورد تمام جنبه‌های طراحی به کار می‌گرفتند، از معماری و تزئین داخلی تا مد و جواهرسازی.

 

قسمتی از کتاب آرت دکو:

طی دهه‌های ۱۹۲۰ و ۱۹۳۰ معمول بر این بود که دیوارهای ساده ساختمان‌های مدرن را با نقوش برجسته و یا تندیس‌هایی تزئین می‌کردند. بدیهی‌ست که هر جا امکان داشت هنرمندان تشویق می‌شدند تا مضمونی را برگزینندکه مناسب با درون بنا باشد.

برای مثال، لوح تندیسی به یک مجموعه بناهای عمومی در مرکز تالار هورنسی شهر تعلق داشت. این طرح توسط آر.اچ اورن طراحی شده و عمده کار ساخت در طی سال‌های ۴۵-۱۹۳۴ انجام گرفت. در کروچ اند یک برج بلندی بود همراه با یک گروه از مغازه‌هایی که یک محوطه چمن جلوی بنا را در بر گرفته است. ترکیب کلی طرح شباهت گذرایی به تالار شهر هیلورسام (۱۹۲۴-۳۰) اثر ویلم مارینوس دودوک دارد (۱۹۷۴-۱۸۸۴). ثمرات پروژه هورنسی بسیار مورد توجه محافل رسمی قرار گرفت و اورن برنده مدال طلا از انستیتوی سلطنتی معماران انگلیسی شد.

یک بخش از دفاتر طبقه همکف در اختیار هیات مدیره شرکت گاز و برق بود. از این رو سفارش این لوح به خاطر تمجید از منافع گاز بود. در دست چپ این زن یک شاخه نمادین وفور نعمت (پر از گل و میوه و غلات) است که در اساطیر یونانی نماد فراوانی‌ست، در حالیکه در دست راست زن یک گاز را به نمایش گذارده.

تمایل و علاقه به شور و هیجان و برازندگی (شیکی) در سبک آرت دکو از دهه ۱۹۳۰ به بعد هرازگاهی بروز می‌کند.

 

http://www.bookcity.org/detail/30550